Boekrecensie: Gekleurde armoede & hulpverlening: Sociaal werkers en cliënten aan het woord

gekleurde armoedeBea van Robaeys & Kristel Driessens, beiden docent, hebben een boek gepubliceerd met de naam “Gekleurde Armoede & Hulpverlening: Sociaal Werkers en Cliënten aan het Woord”.

Dit boek is het resultaat van een onderzoek naar de visie van sociaal werkers en arme cliënten van etnisch-culturele minderheden (ECM) – de zogenaamde ‘gekleurde armen’ – omtrent de hulpverlening. De auteurs hebben hiervoor diepte interviews afgenomen van 20 sociaal werkers in Vlaanderen en 16 allochtone cliënten.

Ze hadden twee onderzoeksvragen:

  • Welke denkkaders hebben de sociaal werkers over gekleurde armoede?
  • Wat zijn de ervaringen met de hulpverlening en verwachtingen van de cliënten?

Als we eerst kijken naar het verhaal van de hulpverleners, dan merken we dat het werken met ECM vooral als moeilijk ervaren wordt. Dit omwille van de communicatiemoeilijkheden (bv. niveau Nederlands) en de verschillende leefwerelden (bv. genderrelaties:‘de onderdrukte Moslima’ ). Daarnaast wordt er een spanning aangevoeld in tussen afstand & nabijheid en tussen de afhankelijkheid en de autonomieverhoging van de cliënt. Veel sociaal werkers vinden namelijk dat deze gekleurde armen te dichtbij komen en dat zij als hulpverleners te veel moeten overnemen.

Daarnaast worstelen ze met de zorgcultuur van hun organisaties. Ze moeten een beleid uitvoeren voor een doelgroep waarvoor hulpverlening niet op afgestemd is.

“We krijgen die heel moeilijk doorverwezen, omdat heel veel diensten nog steeds niet met allochtonen werken, wat eigenlijk echt schandalig is” (p. 72)

Een interessante bevinding komt op vraag “hoe leggen de sociaal werkers de samenhang tussen armoede en migratieachtergrond uit?” Helaas horen we hier bijna nooit een verklaring die verwijst naar het niveau van de samenleving. Enkele sociaal werkers gebruiken het cultureel schuldmodel om armoede bij allochtonen te verklaren. Complexe situatie wordt heel snel gereduceerd tot een cultureel probleem.

“de cultuurverschillen zijn vaak een onderliggende problematiek. Meer durf ik daar niet over te zeggen.” (p. 83)

“de taal, tradities, door cultuur zijn ze minder aan de arbeidsattitude gepast. Cultuur houdt hen in armoede” (p. 84)

Lees het volledige artikel hier:

Gekleurde armoede & hulpverlening Sociaal werkers en cliënten aan het woord

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Recensies. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s