Nadia Fadil over “religie en subjectiviteit in de psychotherapie”

Nadia jpegNadia Fadil heeft een lezing gegeven in het kader van de Transculturele Ontmoetingen over “religie en subjectiviteit in de psychotherapie”. Haar centrale argument was dat er een toenemende angst is voor Islam en kijk van Islam op democratie, vrijheid, seksualiteit enz. De angst vindt zijn uitdrukking doorheen het Islamdebat.

Dit heeft implicaties voor de hulpverlening. De hulpverleners worden geconfrontreerd met verschillende visies op handelingsbekwaamheid, zelfontplooing etc. De vraag is hoe kunnen we hiermee omgaan in een therapeutische setting? Wat is de plaats die religie mag innemen bij een begeleiding? Hoe is het voor de hulpverlener om een diepgelovige persoon te begeleiden? Kan “geloof” emancipatorisch werken? Diepgelovige mensen handelen in functie van God. En is het zo dat diepgelovige mensen handelen in functie van God terwijl seculiere mensen handelen in functie van hun “eigen bewustzijn”. Onderwerpen ze zich dan ook niet aan een externe?

Nog meer vragen en antwoorden vindt u hier in haar presentatie.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Transculturele Ontmoetingen. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s