De vadergroep van Camelia

Redouane Ben Driss is van bij de opstart van de vadergroep op Camelia, 12 jaar geleden, betrokken als begeleider van de vadergroep. Hij is werkzaam bij het CGG, het Steunpunt Cultuursensitieve Zorg in Brussel. Eén keer per maand komt hij met de vaders samen om te spreken rond een thema dat door de vaders gekozen wordt. Verschillende thema’s kwamen de voorbije jaren reeds aan bod, zoals de adolescentie, de beleving van de pubertijd bij meisjes en jongens, gedragsproblemen, depressie, … We gingen met hem in gesprek over zijn ervaringen met de papa’s en de manier waarop hij de vadergroep nu reeds 12 jaar begeleidt.

– Wat is je rol precies in de vadergroep?

Mijn rol is om informatie te geven over het thema dat door de papa’s gekozen is. Ik maak de informatie zo begrijpelijk mogelijk, zonder moeilijke woorden te gebruiken. Maar het geven van informatie is slechts één aspect van de vadergroep. Heel belangrijk is dat de papa’s rond het gekozen thema in discussie kunnen gaan en op die manier tot oplossingen komen voor persoonlijke situaties. Die oplossingen kunnen ze dan meenemen naar huis. Naast het geven van informatie is het dus mijn rol om de groep te “managen”. De vaders zijn vrij om hun ervaringen en opinies te delen met de groep. We proberen een zeker vertrouwen in de groep te creëren.

Het doel is om echt een impact te hebben op de opvoeding, op hun relatie met hun kinderen. En we zien dat er papa’s zijn die achteraf komen zeggen: “door wat ik in de groep geleerd heb, heb ik dit of dat zo aangepakt”. Ze luisteren, ze nemen het mee naar huis… en misschien dat ze het op een dag ook kunnen gebruiken.

– Uit de thema’s leid ik af dat er zowel papa’s met jonge kinderen als met oudere kinderen bij zijn?

Ja, het gaat van papa’s met baby’s tot en met papa’s met volwassen kinderen. En er zitten zelfs ook grootvaders in de vadergroep.

– De informatie die je aanreikt aan de papa’s, waarop is die gebaseerd?

Die is gebaseerd op theorie, maar ik breng ook voorbeelden aan vanuit mijn professionele ervaring als psycholoog: situaties of ervaringen die ik gehoord heb via andere papa’s. De theorie die ik aanbreng is heel beperkt. Ik probeer het vooral te ondersteunen met casussen. En voor de papa’s is het heel belangrijk dat ze horen dat ze met iemand spreken die ervaring heeft. En het feit dat ze verhalen horen van andere vaders geeft herkenning en is voor hen ook een spiegel.

– Is het ook belangrijk dat je zelf een migratieachtergrond hebt?

Nee, dat denk ik niet. Het is een meerwaarde, maar het kan ook een nadeel zijn. Het is altijd een kwestie van evenwicht. Je mag ook niet te veel ‘immigrant’ zijn… Het is de opvoeding van kinderen die centraal staat, het gaat niet over “wij als immigranten”. Over veel dingen ben ik het bovendien niet met hen eens. Maar ik geef nooit mijn eigen waarden.

– Het kwam al zijdelings aan bod, maar wat zijn de doelstellingen die jullie met de vadergroep willen bereiken?

De belangrijkste doelstelling is dat de papa’s blij zijn om vader te zijn. Dat ze zich goed voelen bij het vaderschap. Vader zijn is een rol. Je neemt die rol niet altijd met plezier, maar het is een stuk van de maatschappij. De vader heeft een belangrijke rol in de maatschappij, net zoals de moeder.

– Wat maakt volgens jou dat de papa’s gemotiveerd zijn om te komen?

Ik denk dat het hun plezier doet om onder elkaar te zijn. En dat ze het gevoel hebben dat ze bepaalde dingen leren. Ze zijn er ook trots op deel uit te maken van de vadergroep en hebben het idee dat ze iets doen dat bijna niemand anders doet. Er bestaan immers niet veel andere vadergroepen. Er is ook sprake van een zekere loyauteit. Sommige papa’s komen al jarenlang. Dat is belangrijk, dat er een kern is. Mensen die van het begin komen en die blijven komen. Dat is het hart van de groep. En dan zijn er andere mensen die komen en terug weggaan… Iedereen heeft een eigen motivatie.

– Wat maakt deze vadergroep bijzonder?

Er is veel culturele diversiteit in deze groep. En ook een grote socioculturele diversiteit: geschoolde maar ook ongeschoolde papa’s nemen deel. En ten slotte is er ook een grote leeftijdsdiversiteit onder de vaders.

– Zijn er ook soms conflicten, door al deze verschillen?

Conflict vind ik nogal een sterk woord. Soms is er discussie. Maar dat komt dan meer voort uit leeftijdsverschillen dan uit cultuurverschillen. De jonge vaders zijn vaak meer idealistisch en zij idealiseren hun rol. Terwijl de papa’s met oudere kinderen vanuit hun realiteit redeneren en tegen de jonge vaders zeggen: ‘je zal wel zien’.

Er is ook een grote diversiteit qua talen. Veel vaders in de vadergroep spreken niet zo goed Frans. Het is dus soms moeilijk om een gemeenschappelijke taal te vinden.

Het zijn mensen van verschillende culturen, maar ook van verschillende waarden. Dat moet je een beetje ‘managen’. Bijvoorbeeld, het is niet de bedoeling dat ze zich uitdrukken in termen van “de islam zegt dat of dit” maar wel dat ze praten over hún beleving.  Ik vraag steeds naar hun beleving van hun cultuur en godsdienst.

– Wat heb je zelf al geleerd van de vaders?

Het is de mooiste professionele en menselijke ervaring die ik al gehad heb. Ik heb veel van de vaders geleerd, zoals wat het betekent om vader met een migratieachtergrond in onze maatschappij te zijn. Maar ik heb vooral menselijke waarden geleerd, zoals de liefde die zij hebben voor hun kinderen. En ze hebben heel veel over voor hun kinderen en de toekomst van hun kinderen. Ze zijn ook heel bescheiden over hun kinderen en over de relatie met hun kinderen. Ze vertellen hun persoonlijk verhaal maar gaan niet zitten opscheppen.  Ze zijn trots maar laten dat niet te hard zien. Dat is ook iets cultureels.

– Wat zou je nog willen doen of bereiken met de vadergroep?

Ik zou de vadergroep nog beter bekend willen maken.

Bron: Interview met Redouane Ben Driss, psycholoog bij de vadergroep van Camelia

Sinds 2004 komt binnen Camelia Emancipatiehuis, deelwerking van Link = Brussel vzw, een groep geïnteresseerde vaders maandelijks samen. Tijdens hun bijeenkomst discussiëren deze papa’s in een multiculturele sfeer over diverse opvoedingsthema’s die gekozen worden door de leden van de groep. De vadergroep ontstond vanuit de vaststelling dat veel initiatieven rond opvoedingsondersteuning vooral moeders bereiken en dat ook mannen nood hebben aan een omgeving waarin ze met andere vaders in gesprek kunnen gaan. De vadergroep wordt ondersteund door Redouane Ben Driss (CGG Brussel, Steunpunt Cultuursensitieve Zorg).

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .