Cultuursensitieve Winterboeken

Deze winter kan nog warmer worden door de onderstaande romans die vensters openen op andere werelden.

  • Tussen de wereld en mij – Ta Nehisi Coates, 2015, Amsterdam University Press, 152 p.

tussen-de-wereld-en-mij-ta-nehisi-coates-boek-cover-9789462981546Tussen de wereld en mij is een lange brief van Ta-Nehisi Coates aan zijn vijftienjarige zoon, waarin hij beschrijft hoe het is om als zwarte jongen op te groeien in Amerika. Een Amerika dat zichzelf voorhoudt dat raciale tegenstellingen tot het verleden behoren, maar waar aanhoudende gewelddadige incidenten tegen de zwarte bevolkingsgroep een andere werkelijkheid laten zien. Daarbij probeert hij één vraag te beantwoorden: is het in Amerika mogelijk om geweldloos in een zwart lichaam te leven? Winnaar van de National Book Award voor non-fictie 2015

 

  • Ochtend in Jenin – Susan Abulhawa, 2012, De Geus, 215 p.

ochtend-in-jenin_-de-geschiedenis-van-een-volk-door-de-ogen-van-vier-generaties-vrouJe kunt geschiedenisboeken lezen om je kennis bij te schaven, om de grote context te zien, om me te wapenen tegen de desinformatie van de media. Niets is echter beklijvender dan deze verhalen van gewone mensen over hun persoonlijke tragedies, over hun moed om steeds weer op te staan om van hun leven en dat van hun kinderen, familie en vrienden iets goeds en waardevols te maken. ‘Ochtend in Jenin’ is een boek dat je van de eerste pagina tot de laatste aangrijpt. Aan de hand van het leven van de vier generaties vrouwen van de familie Abulheja vertelt Susan Abulhawa de geschiedenis van het Palestijnse volk van 1941 tot vandaag. Alles begint met het vreedzaam leven tussen de eeuwenoude olijfbomen in het dorpje Ein Hod dat stilaan verstoord raakt door geruchten over Joden uit Europa die daar wegvluchten van een grote oorlog en in Palestina een nieuw land willen stichten.

 

  • Het Einde van de Rode Mens – Svetlana Alexijevitsj, 2015, De Bezige Bij, 576p. einde van de rode mens

Wat is het effect van het communisme op de geestelijke gesteldheid van een volk? En hoe leg je deze collectieve mentaliteit vast? Gedurende twintig jaar sprak de Nobelprijs winnares Svetlana Alexijevitsj met honderden mensen die het Sovjetbewind doorleefden en in Het einde van de rode mens schetst ze deze homo sovieticus. De diversiteit aan stemmen legt de kern van het bestaan onder het Sovjetbewind bloot: de ideologie, opofferingen, solidariteit en het eenheidsgevoel. Maar de ommekeer van communisme naar kapitalisme, via de perestrojka van Gorbatsjov, heeft een verward, moreel verarmd en onbegrepen volk achtergelaten.
Svetlana Alexijevitsj heeft dit jaar de Nobelprijs voor de literatuur gewonnen.

  • Moussa of de dood van een Arabier – Kemal Daoud, 2015, Anthos, 114 p. moussa dood arabier

Met Moussa of de dood van een Arabier heeft Kamel Daoud een stem gegeven aan ‘de Arabier’ uit de Franse klassieker De vreemdeling van Albert Camus. Haroen wordt al zijn hele leven gekweld door de zinloze moord op zijn broer door Meursault, de beruchte antiheld uit Camus’ roman. Haroen besluit zijn broer uit de anonimiteit te halen door hem een naam te geven: Moussa. En een stem, die de gebeurtenissen beschrijft die leidden tot Moussa’s dood op een oogverblindend Algerijns strand. De roman Moussa of de dood van een Arabier is tegelijkertijd een liefdesverklaring aan en overpeinzing van de Arabische identiteit, waarin het kolonialisme en de druk van het geloof een grote rol spelen.
Kamel Daoud won met Moussa of de dood van een Arabier de Prix Goncourt du Premier Roman 2015.

  • In the Eye of the Sun -Ahdaf Soueif, 2000, Anchor, 816 p, Engels.eye of the sun

Geschreven door de Egyptische journalist Ahdaf Souief, kijkt deze roman naar de intieme levens van de Arabische elite. Asya, zelf opgegroeid in een westerse elite familie, trouwt met een westerse Egyptenaar. Maar ze kan er geen seks mee hebben. Na zoveel mislukte pogingen vertrekt ze als maagd naar Engeland om een doctoraat te maken. Daar wordt ze verliefd op een Engelsman met wie zij haar seksualiteit kan beleven.

 

 

  • Het ronden van de boei – Andrea Camilleri, 2004, Serena Libri, 280pronden van de boei

Mensenhandelaren zetten duizenden illegale immigranten uit Afrika in wrakke bootjes voor de kust van Sicilië af. Onder hen die de reis overleven, bevinden zich ook veel kinderen. Commissaris Montalbano leert een van die jongetjes kennen en komt later tot een vreselijke ontdekking. ‘De commissaris stopte en zei met een zachte, rustige stem: ‘Kom maar hier, kindje, ik doe je niets’. Geen antwoord. Maar hij spitste zijn oren. Boven het lawaai dat van de kade kwam, als een vloedgolf van geschreeuw, gehuil, geklaag, gevloek, getoeter, sirenes en ontsteltenis, ontwaarde hij duidelijk een zacht hijgen, de ademnood van het kind dat blijkbaar een paar meter bij hem vandaan verstopt zat. ‘Vooruit, kom maar te voorschijn, ik doe je niets’. Hij hoorde geritsel. Het kwam uit een houten kist vlak voor hem. Het kind had zich daar zeker in opgerold. Hij zou een sprong kunnen nemen en hem grijpen, maar hij bleef liever onbeweeglijk staan. Toen zag hij langzaam een hand verschijnen, een arm en een hoofd. De rest van het lichaam bleef verborgen in de kist. Het kind stak zijn hand in de lucht, om zich over te geven, zijn ogen wijd opengesperd van angst, maar hij dwong zichzelf om niet te huilen, om geen zwakte te tonen. Uit wat voor uithoek van de hel was dat kind eigenlijk afkomstig – vroeg Montalbano zich plotseling verbijsterd af – als hij al op die leeftijd dat afschuwelijke gebaar had geleerd van je handen omhoog doen?

 

  • Weggaan – Tahar Ben Jelloun, 2006, De Bezige Bij, 283 p.

weggaanTanger, begin jaren negentig. In een café aan zee staren jongeren, onder wie Azel, naar de Spaanse kust, het eldorado dat zo tergend dichtbij lijkt te zijn. Azel, net afgestudeerd maar zonder uitzicht op werk, is vastbesloten zijn geboorteland te ontvluchten. Miguel, een rijke Spanjaard, wil hem wel meenemen onder één voorwaarde: Azel moet zijn minnaar worden. Hij gaat in op het aanbod, leidt even een luxe bestaan, maar het verlangen naar vrouwen en naar ‘zijn’ Marokko laat hem niet los. Zijn dromen maken plaats voor de genadeloze werkelijkheid van uitbuiting, drugsmaffia, moord en extremistische moslimbroeders. Een weg terug is er niet. Weggaan is een uiterst actuele roman, aangrijpend en wrang, over illegale immigratie en de menselijke behoefte aan zekerheid en een plek in de maatschappij. (Origineel in het Frans: Partir)

 

  • Ali & Ramazan – Perihan Magden , 2012, Amazon, 200 p, Engels.

201501031919-Perihan%20Mağden_Ali%20ile%20Ramazan_ABD-İngilizceGebaseerd op een waargebeurd verhaal, volgt deze roman twee jongens met heel verschillende achtergronden. Ze worden op elkaar verliefd in een weeshuis in Istanbul. Ramazan is een charmeur, de clown en helaas ook de favoriet van de directeur van het weeshuis. Ali komt uit het oosten van Turkije. Allebei hebben ze zakken vol trauma’s. Uiteindelijk moeten ze als 18 jarigen uit het weeshuis vertrekken. Daarna strompelen en struikelen  ze door het leven.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Cultuursensitieve Zorg. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s